«Πράσινες» υπερβολές  και  πολιτικές …  σκοπιμότητες

Περίμενα πως στη συζήτηση για τις γεωτρήσεις οι παρεμβαίνοντες θα μιλούσαν για τις πραγματικές ανησυχίες  με τεκμηρίωση και ειλικρίνεια.

Μόνο που οι… περιβαλλοντικά παρεμβαίνοντες πέσανε στην παγίδα της πολιτικοποίησης (ή μάλλον της κομματικοποίησης) κι είδαν το ζήτημα ως πολιτική ευκαιρία, οπότε και έπιασαν το νήμα, από την αφετηρία  που τελικά ξέρουν μόνο. Υπερβολή και περιπτωσιολογία για να  πείσουν το ακροατήριο και να ικανοποιήσουν το κοινό τους, με αποτέλεσμα να θυσιάσουν τους όρους που πραγματικά πρέπει να μπουν για να είμαστε ασφαλείς από τον οποιοδήποτε κίνδυνο,  ακόμα κι αν αφορά το 1 στο δισεκατομμύριο.

Αυτή είναι όμως η αμαρτία των κινημάτων, που κατά μια περίεργη παρεκτροπή,  όλα υποκύπτουν σε μια πολιτική φιλοσοφία, αντί να κρατούν καθαρό τον οραματισμό των διεκδικήσεών  τους.  Για τους λόγους αυτούς άλλωστε καταγράφεται και η υποχώρηση παγκοσμίως των πράσινων κινημάτων, μια κι  έχει γίνει φανερό πως ποδηγετούνται από πολιτικά κέντρα.

Μόνο που αυτό είναι άδικο για το περιβάλλον και τις ανάγκες της Κέρκυρας, που ανεξάρτητα αν θα υπάρξουν εξορύξεις,  πρέπει να προστατευτεί από πολλούς κινδύνους και με πρώτους  και  βασικούς  τους ίδιους τους κατοίκους της, που μπορεί να διαμαρτύρονται για μια γεώτρηση, αλλά την καταπάτηση της παραλίας, ή το σκουπίδι στους δρόμους, το βόθρο για το ενοικιαζόμενο ή το εξοχικό, δεν τα σκέφτονται ούτε τους ανησυχεί.

Κοινώς,  πολύ φοβάμαι  πως πίσω  από την πολύ φασαρία,  κρύβονται οι σκοπιμότητες, αλλά και η  υποκρισία που κάποια στιγμή θα πρέπει να εκλείψουν  με κάποιο τρόπο!