Ποιο όφελος, ποιο ρίσκο; Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Στον αστερισμό της διερεύνησης του πιθανού κοιτάσματος «Ασωπός 1» στο οικόπεδο block 2 δυτικά της Κέρκυρας κινείται το νησί μας και κάθε λογής παράγοντες, ως και να μην είχαν κάτι άλλο να κάνουν ή και να ασχοληθούν στην προκειμένη περίπτωση.

Η αλήθεια είναι πως δεν είναι και αμελητέο ζήτημα, όχι τόσο για τους λόγους που επικαλούνται οι πολέμιοι της προσπάθειας, αλλά για τους εθνικούς κι οικονομικούς που συνυπάρχουν στην κίνηση που αναμένεται για τον Απρίλιο του 2027. Δεν είναι αμελητέο, ζήτημα για τον απλό λόγο που αν βρεθεί φυσικό αέριο, που αυτός είναι και ο μοναδικός στόχος των εταιριών που θα κάνουν τη γεώτρηση, τότε αλλάζουν άρδην τα δεδομένα για τη χώρα, την οικονομία και για την Κέρκυρα, που θα περάσει σε άλλο επίπεδο.

Μιλάμε λοιπόν για μια επένδυση, μεγαλύτερη κι από οποιαδήποτε ονειρική πρόταση μπορεί να έχει κατατεθεί ως τώρα για τα δεδομένα της Κέρκυρας καθώς στην περίπτωση που επιβεβαιωθεί το κοίτασμα του φυσικού αερίου, οι πόροι που θα κατευθυνθούν στο νησί, ως ανταποδοτικό όφελος, θα είναι μακράν περισσότεροι από αυτά,  που ανά περιόδους διεκδικούνται από το κράτος για να ισοσκελιστεί το έλλειμμα του τόπου σε υποδομές.

Βλέπετε το 5% των κερδών που είναι θεσμοθετημένο ως επιστροφή στην τοπική κοινωνία είναι μεγάλο ποσό κι είναι προφανές πως κανείς δεν δικαιούται να το στερήσει από το νησί, ανεξάρτητα των λόγων που κάποιοι επιδιώκουν να το πετύχουν.

Παρόλα αυτά,  η συζήτηση για το εν λόγω όφελος είναι μάλλον πρώιμη, από τη στιγμή που δεν ξέρουμε αν πράγματι υπάρχει το… εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα των δις κυβικών μέτρων αερίου.

Θα πρέπει δηλαδή πρώτα να γίνει η διερευνητική γεώτρηση και μετά να κάνουμε τους υπολογισμούς, τα σχέδια, τις αποτιμήσεις αλλά και να διατυπωθούν οι ενστάσεις και τα… άγχη (που λυπάμαι που το λέω σήμερα ακούγονται πολύ έντονα ως προεκλογικές – κομματικές  κορώνες), για να έχει ουσία η όποια συζήτηση.

Βλέπετε στο νησί μας συνηθίζουμε να μιλάμε για όλα τα άλλα, πλην του προκείμενου, που δεν είναι άλλο από το να διαπιστωθεί αν υπάρχει κοίτασμα για να δούμε τί θα το κάνουμε και πως θα μας ωφελήσει.

Έτσι λοιπόν σήμερα εκεί που άλλοι μιλάνε για εξορύξεις, άλλοι μιλούν για περιβαλλοντικές καταστροφές κι άλλοι για… τέρατα που κρύβονται στις σκιές μιας συνομωσίας.

Ας  περιμένουμε να δούμε αν υπάρχει κάτι που αξίζει να κουβεντιάσουμε. Κι αυτό θα συμβεί αν πρώτα επιβεβαιωθεί το φυσικό αέριο που κρύβεται στον πάτο της θάλασσας.

Οπότε ας κοιτάξουμε το όφελος καταρχήν από τη διερευνητική γεώτρηση, πριν πάμε βιαστικά στο τέλος της γραμμής, που είναι η εκμετάλλευση του κοιτάσματος. Διότι προκύπτει όφελος πριν ακόμα βρεθεί το αέριο και είναι εθνικό και κυριαρχικό σε μια περίοδο που πολλοί είναι αυτοί που έχουν την τάση να αμφισβητούν τα πάντα. Κέρδος υπάρχει κι επειδή μπαίνουμε στο χάρτη των γεωτρήσεων, που σημαίνει ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες νοτιότερα της Κέρκυρας ως και την Κρήτη, μιας και η χώρα οφείλει να θωρακιστεί απέναντι στους ενεργειακούς κινδύνους.

Από την άλλη έχουμε και την θεώρηση των κινδύνων. Θα έλεγα βέβαια πως κάθε επένδυση κι εγχείρημα ενέχει ρίσκα, αλλά αυτός είναι ο κανόνας, αν και πάντα γίνονται προσπάθειες να ελαχιστοποιηθεί το ρίσκο όσο και να μηδενιστεί. Και στην περίπτωση των γεωτρήσεων είναι προφανές πως τόσο οι μελέτες, όσο και η επιδίωξη των εταιριών στοχεύουν στο να μην προκύψει ζήτημα.

Άλλωστε μιλάμε για φυσικό αέριο, κι όχι για πετρέλαιο,, όπου οι κίνδυνοι, έστω κι οι απειροελάχιστοι που λογικά υπάρχουν και κατ΄ εξαίρεση έχουν καταγραφεί, μειώνονται ακόμα περισσότερο.

Επίσης το σημείο της έρευνας είναι πολύ μακριά από το νησί, ακόμα κι από τους Οθωνούς, γεγονός που δεν μπορεί να επηρεάσει τον τουρισμό, όπως επικαλούνται κάποιοι, αν κι εδώ θα έλεγα πως σε όλη την αραβική χερσόνησο που κολυμπά στο πετρέλαιο και το αέριο, ο τουρισμός όχι απλά υπάρχει,  αλλά ακμάζει.

Παράλληλα η περιπτωσιολογία του απειροελάχιστου κινδύνου που συνυπάρχει ως στατιστική αποτίμηση είναι τόσο τραβηγμένη από τα μαλλιά, που εκτός όλων των άλλων δείχνει εμφανώς πως είναι καθοδηγούμενη όχι από την ειλικρινή αγωνία, αλλά από κάθε άλλο λόγο πλην αγαθών προθέσεων.

Προφανώς και να μιλάμε για γεωτρήσεις στη γειτονιά μας δεν είναι εύκολο πράγμα, ούτε καν το φανταζόμασταν πριν λίγο καιρό.

Να ξέρετε όμως ότι  μετά το παράδειγμα της Νορβηγίας που άρπαξε την ευκαιρία από τα κοιτάσματα στη Βόρεια Θάλασσα, νομίζω πως η συζήτηση  θα πρέπει ν’ αλλάξει πίστα κι από την υποκρισία του όχι, να πάει στην ειλικρίνεια των δεδομένων, μιας κι η χώρα δεν αντέχει άλλο το διαρκή  μικροπολιτικό  κι ιδεοληπτικό αριβισμό.