Τίτλοι Ειδήσεων
Αρχική » Περί ανέμων και… υδάτων. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Περί ανέμων και… υδάτων. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Το θέμα του νερού και προφανώς της ύδρευσης είναι το κυριότερο ζήτημα για ένα τόπο και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς το νερό θα είναι το κρισιμότερο πρόβλημα στον κόσμο για τα επόμενα πολλά χρόνια και λόγω της κλιματικής κρίσης.

Παρ’ όλα αυτά η υπόθεση επάρκειας νερού σε σχέση με την ύδρευση αυτή καθ΄ αυτή αποτελούν δύο στοιχεία αλληλένδετα μεν αλλά και παράλληλα… εκ των συνθηκών, μιας και ανεξάρτητα αν οι πηγές ταπεινώνονται μέρα με τη μέρα, εντούτοις νερό υπάρχει διαθέσιμο ακόμα.

Οπότε για το ζήτημα αυτό μια παρελκυστική συζήτηση δεν χωρά και πρέπει να γίνει μια ουσιαστική προσέγγιση για να λυθεί σωστά κι ασφαλώς το ζήτημα της επερχόμενης δίψας στον  τόπο μας τουλάχιστον.

Να σημειώσω δε ότι  προς τιμή του ο Δήμαρχος της βόρειας Κέρκυρας δεν σταμάτησε ποτέ να το επισημαίνει το θέμα κι έχει μαλλιάσει η γλώσσα του για τις ενέργειες που πρέπει να αναληφθούν ώστε να μην βρεθούμε στην κατάσταση που λίγο πολύ έχει ήδη βρεθεί η Κέρκυρα σήμερα.

Στον αντίποδα βέβαια, η συζήτηση περιστρέφεται στα κακώς κείμενα, στα χρέη της ΔΕΥΑΚ, στις πολιτικές ευθύνες στοιχεία που ειρήσθω εν παρόδω δεν παράγουν καμία λύση… πλην της δικαιολογητικής βάσης των νέων έναντι της κοινωνίας για να μην κάνουν κι αυτοί με τη σειρά τους κάτι που θα σώσει την κατάσταση.

Άλλωστε μια χαρά είχαν βολευτεί όλοι στο ψευδεπίγραφο όνειρο των φραγμάτων για να μην κινείται τίποτε άλλο εν αναμονή του μεγαλεπήβολου έργου, που θα κόστιζε κάπου 280 εκατομμύρια και θα έδινε υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις μόλις και μετά βίας το 30% των νερού που χρειάζεται το νησί μας.

Παρ’ όλο που όλοι το γνώριζαν αυτό επέλεξαν, πλην βορρά, να επενδύσουν στην άστοχη αναμονή και δεν έπραξαν το παραμικρό, όταν στη βόρεια Κέρκυρα εν αντιθέση ξεκίνησαν τις γεωτρήσεις και σχεδόν φτάνουν σε ποσότητα νερού το αντίστοιχο που θα εξασφάλιζαν τα φράγματα!

Μόνο που όποια συζήτηση γίνονταν και γίνεται, όταν δεν περιλαμβάνει σοβαρά την αποκατάσταση του δευτερογενούς δικτύου τζάμπα γίνεται, μιας κι όσο νερό κι αν υπάρχει,  αυτό στη διαδρομή «ποτίζει» τα φρεάτια και δεν φτάνει καν στα σπίτια, άρα και η κάθε συζήτηση περί επάρκειας νερού είναι χαμένος κόπος.

Μου κάνει μάλιστα μεγάλη εντύπωση δε, πως στην τελευταία σημαντική συζήτηση που διεξήχθη στο Δήμο Κ. Κέρκυρας για τα προβλήματα στη ΔΕΥΑΚ (που παρεμπιπτόντως συμπεριλαμβάνεται κι ο νότος, αλλά ήταν παντελώς απόντας) ασχολήθηκαν κυρίως με τα χρέη κι όχι με τα έργα που όφειλε  η επιχείρηση να έχει δρομολογήσει και δεν υπάρχει καν μυρωδιά περί τούτων, πλην του αιτήματος του Δημάρχου προς τον Πρωθυπουργό για κάποια μύρια, ώστε ν’ αλλαχθεί το δίκτυο που είναι ένα μεγάλο σουρωτήρι.

Προσπάθειες για αντικατάσταση έχουν βέβαια γίνει από τις προηγούμενες διοικήσεις, αλλά προφανώς και δεν επαρκούν, οπότε οι ζημιές είναι καθημερινές και οι διακοπές μια απλή συνήθεια… που προσπαθούν τα συνεργεία με νύχια και με δόντια να την ξορκίσουν.

Είναι λοιπόν προφανές πως στο ζήτημα της ύδρευσης κι όχι του νερού (ελπίζω να γίνομαι κατανοητός) ότι πρέπει να διαχωριστεί το πολιτικό και οι σκοπιμότητες του, από το καθαρά τεχνικό και έτσι να λειτουργήσει η υπόθεση της αποτελεσματικής υδροδότησης νοικοκυριών κι επιχειρήσεων.

Δείτε άλλωστε το παράδειγμα του βορρά πως ιεραρχήθηκε το ζήτημα, όπου δεν είχαν νερό και βρήκαν, οπότε τώρα δρομολογούνται και τα δίκτυα, ενώ στο Δήμο Κ. Κέρκυρας που υπάρχει νερό δεν φτάνει γιατί χάνεται στο διαλυμένο δίκτυο, που θα έπρεπε να είχε ήδη φτιαχτεί, αντί να περιμένουν τα φράγματα!

Πολλές ελπίδες βέβαια να κατανοηθεί το πλάνο και οι αναγκαιότητες δεν τρέφω από τους υπάρχοντες της τοπικής νομενκλατούρας και σημειώνω πως ευτυχώς η κυβέρνηση άκουσε τα κελεύσματα που τις απεύθυνε ο Περιφερειάρχης κι ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας κι έτσι δρομολογείται μια ολιστική επίλυση του προβλήματος, βγάζοντας από την εξίσωση επιτέλους οριστικά κι αμετάκλητα τα καταστροφικά φράγματα.

Και βέβαια,  δρομολογώντας σε πρώτη προτεραιότητα την αντικατάσταση του δευτερογενούς δικτύου, επαναφέροντας τη λύση των υδατοδεξαμενών, βάζοντας στο παιγνίδι και τις αφαλατώσεις όπου χρειαστεί κι έχοντας ως καβάντζα και το «Γαλάζιο Μάτι», στην περίπτωση που δεν φτάνει το νερό που θα έχει εξασφαλιστεί εντωμεταξύ από το σύνολο των παρεμβάσεων, που επιπροσθέτως συμπεριλαμβάνει και ένα επιπλέον  πρόγραμμα νέων γεωτρήσεων, που όπως όλα δείχνουν είναι ιδιαίτερα αποδοτικές, για να μη φτάσουμε στην Κέρκυρα να λέμε το «νερό νεράκι».

 

ΚΕΡΚΥΡΑ ->
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ->
ΕΛΛΑΔΑ ->
ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ ->
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ->
ΚΟΣΜΟΣ ->
ΑΠΟΨΕΙΣ ->
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ->
Ο ΚΟΥΚΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ->
Επιστροφή Στην Κορυφή