Τίτλοι Ειδήσεων
Αρχική » Η ψευδαίσθηση του λούστρου. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Η ψευδαίσθηση του λούστρου. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Όταν γυαλίζεις τα πόμολα αλλά η πόρτα είναι χαλασμένη, πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβεις ότι υπάρχει πρόβλημα. Όχι βέβαια πως δεν πρέπει ν’ ασχοληθεί κάποιος και με το γυάλισμα, όμως τα βασικά είναι τόσο πολύ αναγκαία που ξεπερνούν ακόμα και τα… αυτονόητα που κάποιος ενδέχεται να επαίρεται πως καταφέρνει να φέρει εις πέρας.

Θα έλεγα μάλιστα πως τα αυτονόητα είναι από εκείνα που συνήθως «βγάζουν μάτι» κι όταν παίζουν στην πρώτη γραμμή μαζεύουν πολλά μπράβο, όμως και χωρίς αυτά μπορούμε να ζήσουμε, μιας και όταν λείπουν τα αναγκαία και βασικά, το γυάλισμα καταλήγει το ανάλεκτο της αδυναμίας ή της άγνοιας.

Παρ’ όλα αυτά βαυκαλιζόμαστε σε τοπικό επίπεδο με τα απλά, που κανονικά δεν θα έπρεπε καν να είναι θέμα και που ανά εποχές και συγκυρίες κουτσά στραβά γίνονται κι αφήνουμε πίσω ή παραβλέπουμε τα κρίσιμα, που εντέλει θα βασανίσουν τη ζωή και την καθημερινότητα του πολίτη, που χάρηκε μεν για τα… «γυαλισμένα πόμολα», αλλά θα εκπλαγεί  δυσάρεστα όταν  θα του μείνει η… πόρτα στο χέρι.

Και  για να μην μακρηγορώ θα σημειώσω πως ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος σήμερα είναι οι υποχρεώσεις που  πνίγουν -έστω κι αν ακόμα το αγνοούμε ως πολίτες- είναι τα νέα μέτρα περί πυροπροστασίας, που είναι και κατά τη δήλωση της ΚΕΔΕ ανεφάρμοστα, αλλά το Υπουργείο κάνει πως δεν ακούει.

Μιλάμε για υποχρεώσεις πολιτών που κοστίζουν, αλλά κι επιφέρουν πρόστιμα, αλλά ούτε το χρόνο έχουν να τις φέρουν εις πέρας, ενώ και οι Δήμοι απειλούνται με ποινικές ευθύνες, στην περίπτωση που δεν επιβάλλουν τα δέοντα στους υπόχρεους δημότες τους.

Και η επιβάρυνση αυτή προστίθεται και στη λαίλαπα της κτηματογράφησης, όπου και πάλι οι πολίτες πρέπει να φορτωθούν την υποχρέωση ( που δεν είναι αμελητέα) και σε χρόνους εξωπραγματικούς για να δικαιολογηθεί η καταληκτική ημερομηνία για το κράτος έναντι της ΕΕ, μιας και ο χρόνος σπαταλήθηκε τόσο καιρό στις διαμάχες των διεκδικητών του έργου.

Μπορώ να προσθέσω ακόμα τη διαχείριση των σκουπιδιών, που το κόστος και μόνο έχει εξαϋλώσει τα ταμεία των Δήμων, ανεξάρτητα του τίς πταίει και το οποίο κοστίζει ιδιαίτερα ακριβά στους πολίτες για δύο λόγους, μιας κι από τη μια στερούνται δράσεων του κάθε δήμου για να καλυφθούν τα έξοδα μεταφοράς κι επιπλέον αυξάνονται σταδιακά  από όλους τους Δήμους τα τέλη, που ως γνωστόν οι δημότες θα κληθούν να πληρώσουν.

Σε  όλη αυτή την εξ ανάγκης περιορισμένη περιγραφή των κρίσιμων προβλημάτων που δίνουμε πρέπει να σας πω ότι καταγράφεται μια σταθερή τακτική του κράτους να μετακυλά υποχρεώσεις προς τους Δήμους και εντέλει στους δημότες, χωρίς καν την αντίστοιχη συνταγματική υποχρέωση της μεταφοράς πόρων και μέσων για να εξυπηρετηθούν αυτές οι αρμοδιότητες, υποχρεώσεις θα έλεγα καλύτερα εγώ.

Απέναντι σε αυτή την ακόμα συγκαλυμμένη λαίλαπα, οι τοπικές αρχές οφείλουν να δείξουν προνοητικότητα κι όχι αφέλεια. Οφείλουν να αντιληφθούν το πρόβλημα και να μην το ξεπερνούν ελαφρά τη καρδία, ασχολούμενοι πρωτίστως με το γυάλισμα, μιας και θα καταλήξουν να μην έχουν καν αντικείμενο για να λουστράρουν.

Κι επειδή κάποιες φορές,  οι τοπάρχες πέφτουν στην παγίδα να θεωρούν πως η διαχείρισή τους είναι εύκολη υπόθεση, που μπορούν να τα καταφέρουν, όπως το πέτυχαν στο σύλλογο που ηγήθηκαν στο  παρελθόν ή στην μικρής κλίμακας δομή που πιθανώς ασχολήθηκαν κατά τις προηγούμενες ενασχολήσεις τους με τα κοινά, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να αντιληφθούν την πολυπλοκότητα των τωρινών απαιτήσεων και το βάρος που καλούνται να διαχειριστούν.

Η Κέρκυρα του 2024 δεν έχει καμιά σχέση με το 2000 ή και παλαιότερα, όπου το χρήμα ήταν άφθονο -έστω και δανεικό, οι διαδικασίες για να προχωρήσει κάτι είναι εξαιρετικά δυσκολότερες από το… «δοξασμένο» χθες και παράλληλα οι πολίτες είναι οικονομικά εξαντλημένοι, μετά από μια δεκαετία μνημονίων, μια πανδημία κι απανωτές οικονομικές κρίσεις ως τώρα και προφανώς και αύριο.

Υπό αυτά λοιπόν τα δεδομένα θα έλεγα να κοιτάξουν κάποιοι την… πόρτα και να μην πανηγυρίζουν ιδιαιτέρως για τα λούστρα, τα οποία οφείλουν να κάνουν, αλλά μην τα χαρακτηρίζουν  κιόλας ως κατόρθωμα,  διότι όταν θα πρέπει να συγκριθούν και να γίνουν οι πρώτοι απολογισμοί κινδυνεύουν να κριθούν σκληρά για την επιπόλαια προσέγγιση των πραγμάτων κι η υπομονή των πολιτών  είναι πολύ εύθραυστη, για να υποθέτουν πως μπορεί να τους κρατήσει στον αφρό ο κορεσμός στα πάσης φύσεως κοινωνικά δίκτυα, που ειρήσθω εν παρόδω, με μεγάλη ευκολία μπορούν να τους αδειάσουν και να τους καταδικάσουν ακόμα (λέμε τώρα)  κι άδικα.

 

 

ΚΕΡΚΥΡΑ ->
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ->
ΕΛΛΑΔΑ ->
ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ ->
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ->
ΚΟΣΜΟΣ ->
ΑΠΟΨΕΙΣ ->
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ->
Ο ΚΟΥΚΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ->
Επιστροφή Στην Κορυφή