Γιατί όχι τα καρνάγια στο πάρκινγκ του Εμπορικού; Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Στο +5 της έναρξης της επένδυσης για τη μαρίνα Mega Yacht και αφού επί σειρά ετών κανείς δεν άγγιξε ουσιαστικά το ζήτημα, διατυπώνονται τώρα αντιδράσεις για την απόφαση του ΟΛΚΕ να χρησιμοποιηθεί εντέλει ο χώρος του πάρκινγκ στο «Εμπορικό» για τη μετεγκατάσταση των καρνάγιων.

Και μάλιστα, το σχέδιο δεν αφορά μόνο τα περίπου 4,5 στρέμματα του πάρκινγκ. Προβλέπεται να αξιοποιηθεί παράλληλα και μια λωρίδα της παραλιακής ζώνης του Βιολογικού, έκτασης περίπου 6,5-7 στρεμμάτων, ώστε να δημιουργηθεί ένας ενιαίος χώρος περίπου 11 στρεμμάτων για τη λειτουργία των καρνάγιων.

Το Εμπορικό Επιμελητήριο και η κα Υδραίου εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους. Οι μεν πρώτοι μιλούν για μεταφορά «κάπου αλλού», χωρίς όμως να προσδιορίζουν πού ακριβώς θα μπορούσε να γίνει αυτή η μετεγκατάσταση. Η δε κα Υδραίου προτείνει να αποφασίσει ο Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας, όταν στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου συζητήθηκε το θέμα, η υπόθεση οδηγήθηκε σε αναβολή.

Το οξύμωρο είναι ότι ούτε ο ίδιος ο ΟΛΚΕ είχε αρχικά ως πρώτη επιλογή το πάρκινγκ. Προκειμένου, μάλιστα, να ληφθούν υπόψη και οι πιθανές μελλοντικές ανάγκες του Δήμου, είχε προτείνει λύση ανταλλαγής χώρων. Η ανταλλαγή δεν προχώρησε, προσθέτοντας ακόμη ένα επεισόδιο στην αλυσίδα των καθυστερήσεων και των αδιεξόδων.

Αν στο σκηνικό προστεθούν και οι ενστάσεις του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Κέρκυρας για τις αθλητικές του εγκαταστάσεις  οι οποίες, σύμφωνα με τα δεδομένα της συγκεκριμένης πρότασης, δεν φαίνεται να απειλούνται, τότε έχουμε μια χαρακτηριστική εικόνα της τοπικής παθογένειας που συχνά συνοδεύει κάθε αναπτυξιακή παρέμβαση στο νησί.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο όπου ο ΟΛΚΕ, μπροστά στον κίνδυνο να χαθεί μια σημαντική επένδυση εξαιτίας καθυστερήσεων και αδυναμίας λήψης αποφάσεων, προχώρησε σε συγκεκριμένη λύση, στην οποία συμφώνησαν και οι επιχειρήσεις των καρνάγιων.

Στην ουσία, μιλάμε για μεταφορά των καρνάγιων από τη μία πλευρά του κόλπου στην άλλη. Η δραστηριότητα θα συνεχιστεί, αλλά σε έναν νέο χώρο, με νέες εγκαταστάσεις και θεωρητικά τουλάχιστον, καλύτερες συνθήκες λειτουργίας, αντί της σημερινής εικόνας που παραπέμπει περισσότερο σε «παραγκούπολη».

Τι ακριβώς είναι λοιπόν αυτό που προκαλεί τόση αντίδραση; Το πάρκινγκ, όπως όλοι γνωρίζουν, ουσιαστικά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε μόνιμη βάση από τον Δήμο για τον σκοπό που υποτίθεται ότι εξυπηρετούσε. Η βασική του χρησιμότητα ήταν περισσότερο η εξυπηρέτηση της εμπορικής κίνησης των καταστημάτων της περιοχής.

Την ίδια ώρα, η επιχειρηματολογία περί «κάπου αλλού» παραμένει μετέωρη, όταν δεν συνοδεύεται από μια συγκεκριμένη, ρεαλιστική και εφαρμόσιμη πρόταση για το πού θα μπορούσαν να μεταφερθούν τα καρνάγια.

Όσο για την κα Υδραίου, είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς γιατί το ζήτημα δεν αντιμετωπίστηκε όταν η ίδια βρισκόταν στη θέση της Δημάρχου και είχε τον χρόνο και τη δυνατότητα να το δρομολογήσει. Σήμερα, η προσπάθεια να μεταφερθεί η ευθύνη στη σημερινή δημοτική αρχή μοιάζει περισσότερο με αναζήτηση του «μουτζούρη» παρά με ουσιαστική συμβολή στην επίλυση του προβλήματος.

Και υπάρχει ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο. Τα καρνάγια, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, δεν απομακρύνονται από την περιοχή. Μεταφέρονται σε έναν οργανωμένο χώρο στο πάρκινγκ και στη συνεχόμενη ζώνη του Βιολογικού, όπου μπορούν να συνεχίσουν κανονικά τη δραστηριότητά τους, μάλιστα υπό καλύτερες συνθήκες.

Το συγκεκριμένο σημείο είναι περισσότερο προστατευμένο από τους ανέμους, οι οποίοι σήμερα σε αρκετές περιπτώσεις δυσχεραίνουν ή ακόμη και απαγορεύουν την ανέλκυση και καθέλκυση των σκαφών.

Άρα, πού ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα; Και ακόμη περισσότερο γιατί το ζήτημα δεν απασχολούσε σχεδόν κανέναν μέχρι τη στιγμή που έγινε γνωστός ο συγκεκριμένος χώρος μετεγκατάστασης; Για χρόνια όλοι γνώριζαν ότι τα καρνάγια κάποια στιγμή θα έπρεπε να μετακινηθούν. Όλοι γνώριζαν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργούν σήμερα. Όλοι γνώριζαν ότι η έναρξη της επένδυσης της μαρίνας δημιουργεί πλέον την ανάγκη για συγκεκριμένη λύση.

Τώρα που η λύση βρέθηκε και μάλιστα με τη σύμφωνη γνώμη των ίδιων των επιχειρήσεων των καρνάγιων, εμφανίζονται οι αντιδράσεις.

Επομένως, το ερώτημα παραμένει. Υπάρχει πράγματι ένας ουσιαστικός λόγος για το «ΟΧΙ» στο πάρκινγκ; Ή μήπως πίσω από τις αντιδράσεις υπάρχει κάτι άλλο, που δεν έχει ακόμη ειπωθεί καθαρά;

Γιατί όταν επικαλούμαστε το καλό της κοινωνίας, των επιχειρηματιών, του ΙΟΚ και των πολιτών, το ελάχιστο που απαιτείται είναι να υπάρχει και μια συγκεκριμένη, εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε για ακόμη μία φορά να εγκλωβιστούμε στη γνωστή λογική του «όχι εδώ – κάπου αλλού», χωρίς ποτέ να αποφασίζουμε το πού και το πώς.

Και αυτή ακριβώς η λογική είναι που κρατά την Κέρκυρα πίσω.