Τίτλοι Ειδήσεων
Αρχική »  Για ένα σχέδιο βρε… παιδιά. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης 

 Για ένα σχέδιο βρε… παιδιά. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης 

Η τουριστική σεζόν έστω και δειλά –δειλά ξεκίνησε και μάλιστα πολύ νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά. Τα μηνύματα για την πορεία της είναι πολύ καλά και μετά την ΙΤΒ στο Βερολίνο, έχω την εντύπωση πως η αισιοδοξία περισσεύει.

Κι αυτό ως δεδομένο είναι πολύ καλό, μιας και η  οικονομία μας, ανεξάρτητα του τι λέγεται για οποιονδήποτε λόγο ή σκοπιμότητα, έχει ακόμα αρκετό δρόμο για ν’ ανακάμψει, από τις απανωτές κρίσεις που έχει δεχτεί.

Το πλέον χρήσιμο μήνυμα των αγορών, που μέσα στη γενική άνοδο του τομέα των ταξιδιών βλέπουν και τη χώρα μας να φιγουράρει στην πρώτη 5άδα των επιλογών και προτιμήσεων των τουριστών, είναι πως η Κέρκυρα αρχίζει και τεκμηριώνει μια εικόνα υψηλού τουριστικού προορισμού, του 5άστερου – όπως συνηθίζουμε να λέμε- κι αυτό προσθέτει στο κλίμα αισιοδοξίας που διατρέχει το νησί.

Άλλωστε αυτό διεκδικούσαμε για δεκαετίες και φαίνεται να το έχουμε κερδίσει ως στοίχημα, έστω κι αν για μια ακόμα φορά το πετύχαμε με ανορθόδοξο τρόπο, όπου μόνο η ιδιωτική πρωτοβουλία κινήθηκε και το κράτος,  σε τοπικό επίπεδο τουλάχιστον παρίστανε και εξακολουθεί εν πολλοίς να παριστάνει το θεατή.

Οι ιδιωτικές επενδύσεις δηλαδή έτρεξαν με ραγδαίους ρυθμούς και συνεχίζουν να προσθέτουν πλεονεκτήματα στην κερκυραϊκή τουριστική βιομηχανία και το κράτος απλά πνίγεται σε μια «κουταλιά νερό», προσπαθώντας να βγάλει άκρη με τις κακοδαιμονίες του, τις αδυναμίες του, αλλά και τον τυχοδιωκτισμό των πολιτικών επιλογών και παρεμβάσεων.

Βλέπετε, στον ιδιωτικό τομέα ένας αποτυχημένος «βαρά κανόνι»  και κλείνει, με το κενό που δημιουργεί να το καλύπτουν άλλοι,  ενώ στο κράτος απλά μπορεί κάποιος να χάσει τις εκλογές, αλλά το αποτέλεσμα της αποτυχίας του, δεν το πληρώνει ελόγου του, αλλά μια ολόκληρη κοινωνία που την πνίγει στις επιλογές του.

Έτσι λοιπόν,  μιας και το νησί μας ευτυχεί πλέον να βλέπει την πορεία του στον τουρισμό ολοένα και περισσότερο στα μεγάλα σαλόνια,  θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι μπορεί να κάνει ο μέχρι και τώρα θεατής των εξελίξεων, δηλαδή το ίδιο το κράτος, όπως αυτό προσωποποιείται στον τόπο μας.

Οφείλω να πω ότι στο Βερολίνο και σε διαφορετικούς χρόνους,   ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων και ο  Νοτίου Αιγαίου εξέφρασαν μια κοινή σκέψη, ταυτιζόμενοι προφανώς στο αυτονόητο, λέγοντας πως καλές είναι οι προσπάθειες, οι πρωτοβουλίες και οι ενέργειες, αλλά όλα αυτά θα πρέπει να γίνονται με σχέδιο!

Έχοντας και οι δύο απολύτως δίκιο… αναρωτιέμαι λοιπόν,  ποιο είναι το σχέδιο για τον τόπο μας, μιας και η ανάπτυξη διεξάγεται υπό μάλλον ασταθή κριτήρια, μιας και από τη μια γίνονται κινήσεις από τον ιδιωτικό τομέα, που μετράνε τους δικούς τους στόχους κι από την άλλη το δημόσιο ακολουθεί μάλλον ασθμαίνοντας και ευρισκόμενο μονίμως πολύ πίσω.

Κι όταν μιλάμε για σχέδιο, πριν ακόμα δούμε ποιο είναι αυτό, θα ήταν καλό να είναι να είναι ένα κι… όχι όπως αυτά που βλέπουμε συνεχώς, ο καθένας που ζεσταίνει κάποιο  θώκο, μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία,  να έχει και τη  δική του ατζέντα για τον τουρισμό, μιας και είναι το πλέον πιασσάρικο θέμα και πουλά, έστω κι ως εκδούλευση προς το φιλοθεάμων εκλογικό σώμα!

Για να γίνει αυτό κατανοητό αρκεί να σημειώσουμε πως δεν μπορεί ο μεν να λέει θάλασσα και να κατευθύνονται οι επενδύσεις προς τα εκεί κι ο δε, ν’ απορρίπτει την παραλία και τη θάλασσα, ως κορεσμένη και να δείχνει προς την ενδοχώρα.  Όπως και θα πρέπει να συνεννοηθούν οι ταγοί για το κατά πόσο το νησί μας υποφέρει από τον υπερτουρισμό, ή κατά πόσο από την παταγώδη αποτυχία να εκσυγχρονιστούν οι υποδομές και να δημιουργηθούν εκείνες που είναι χρήσιμες.

Το σχέδιο πρέπει να είναι εκείνο που θα υποδείξει που θα πάμε, πως θα πάμε και τι υποδομές χρειάζονται για να το ολοκληρώσουμε, αντί να βαράμε στο «γάμο του καραγκιόζη» και να γίνονται υποτίθεται δημόσιες επενδύσεις στα κουτουρού, που απλά ρίχνουν λεφτά (που δεν περισσεύουν κιόλας) στον κουβά.

Έτσι έγινε και με τους μυριάδες δρόμους και δρομάκια, για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του κάθε κοινοτάρχη ή και τοπάρχη και σήμερα η Κέρκυρα διαθέτει ένα αχανές οδικό δίκτυο, που λογικό είναι να μην μπορούμε να το συντηρήσουμε, ούτε καν στο κατά προτεραιότητα, ή γεμίσαμε τουριστικά  και αλιευτικά καταφύγια, όπου να’ ναι κι όπως να’ ναι, αλλά λιμάνια δεν έχουμε, μιας κι είτε είναι χωμένα, είτε παρατημένα στην τύχη τους.

Πριν λοιπόν λαλήσουνε όλοι και για μια Κέρκυρα που ανεβάζει  ολοένα και περισσότερο τις τουριστικές της προσδοκίες, καλό θα είναι να φτιάξουν αυτό το περιβόητο σχέδιο και να το κοινωνήσουν σε όλους για να το ακολουθήσουν άπαντες και να δουλέψει για το κοινό καλό και όχι να παίζουμε με τις σκοπιμότητες  στην «καμπούρα» του  τουρισμού, που εντέλει είναι κι αυτός που δίνει ψωμί να φάμε όλοι ανεξαιρέτως, ακόμα κι αν κάποιοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

 

ΚΕΡΚΥΡΑ ->
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ->
ΕΛΛΑΔΑ ->
ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ ->
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ->
Επιστροφή Στην Κορυφή