Τίτλοι Ειδήσεων
Αρχική » Εκλογές super market. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Εκλογές super market. Γράφει ο Ηλίας Βαλάρης

Κυριακή Ιουνίου, 9 του μηνός με κάποιο 30άρι να χτυπά κατακέφαλα, πας παραλία. Μόνο που την ίδια μέρα έχουμε κι εκλογές. Ναι, εσχάτως οι εκλογές πάνε η μια πίσω από την άλλη και μετά από πολύ καιρό οι Ευρωεκλογές διεξάγονται μόνες, που είναι και καλό και… κακό.

Λοιπόν την Κυριακή εννοείται πως πρέπει να πάμε στην κάλπη, ακόμα κι αν μπούμε στη λογική «πάμε super market να… χαζέψουμε μουστάρδες», όχι βέβαια πως έχω κάτι με τις Eυρωεκλογές και προσπαθώ να τις απαξιώσω, αλλά μιας και οι ενδιαφερόμενοι τις έχουν μετατρέψει σε πολιτικό παζάρι, βοηθούντος και του νέου επικοινωνιακού καταιγισμού των social media, κάπου «έχω χάσει τη μπάλα» με το τι πρέπει να ψηφίσουμε, γιατί πρέπει να ψηφίσουμε και αν είναι καλύτερα να ρίξουμε ένα «φάσκελο» και να πάμε όντως παραλία από νωρίς.

Η αλήθεια είναι πως παρά τις εναγώνιες προσπάθειες δημοσιογράφων και αναλυτών να θέσουν την πολιτική συζήτηση στο πραγματικό διακύβευμα, δηλαδή τι παίζεται για το μέλλον μας με τις Ευρωεκλογές, το πολιτικό μας σύστημα, τα κόμματα και οι παράγοντες τις μετέτρεψαν σε ένα ακόμα πολιτικό super market, όπου οι… προσφορές είναι ισχυρότερες  των θέλω  μας.

Έτσι όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι και οι επικεφαλής επιδόθηκαν σε μια τακτική υποσχετικών για το μέλλον, που αφορά το εσωτερικό πολιτικό μας γίγνεσθαι κι άφησαν την άκρη τα ευρωπαϊκά ζητήματα, με την καλύτερη των περιπτώσεων να γίνεται αναφορά σε αυτά στη λογική του καρυκεύματος, άντε της σάλτσας που συνοδεύει το φαγητό στο πιάτο.

Από τη μια έχουμε την κυβέρνηση που διεκδικεί επιβεβαίωση της δυναμικής της, βάζει στοίχημα για το ποσοστό της και θέτει το δίλημμα για την  ισχύ της ώστε να εκτελέσει το πρόγραμμά της, για το οποίο επιλέχτηκε στις προηγούμενες εκλογές του Ιουνίου 2023!

Αντιστοίχως η αντιπολίτευση, πλην ΚΚΕ (που επιβεβαιώνει πάντα τον κανόνα ότι βρίσκεται σε ένα δικό του σύμπαν) διεκδικούν στην κάλπη των Ευρωεκλογών την ανάδειξη των πόλων της αντιπολίτευσης, που οι εθνικές εκλογές δεν το κατάφεραν ή απαξίωσαν να το βάλουν στην πολιτική εξίσωση.

Κάποιοι μάλιστα από την υπερβολικά στρεσαρισμένη αντιπολίτευση πήγαν την προεκλογική τους εκστρατεία για τις Ευρωεκλογές (θυμίζω) κι ένα βήμα παρά πέρα, υποβάλλοντας ως προεκλογικό επιχείρημα ένα πρόγραμμα εθνικών εκλογών… που ακόμα κι αν έχει μια βάση ρεαλισμού, πάσχει σε πολύ μεγάλο βαθμό από βιασύνη, μιας κι ότι θα πρέπει να καταγραφεί αφορά μια υποσχετική για το μέλλον και δει μιας ολόκληρης τριετίας, μιας κι ο Μητσοτάκης είδαμε ότι πιστεύει στην εξαγγελία του για ολοκλήρωση των εντολών διακυβέρνησης.

Με δεδομένο λοιπόν ότι τη Δευτέρα 10 Ιουνίου, την επομένη δηλαδή των Ευρωεκλογών,  στο πολιτικό μας σύστημα κάτι το ουσιαστικό δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, η κυβέρνηση θα είναι ίδια, Πρωθυπουργός θα παραμείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο κι αν δεν αρέσει σε κάποιους, κι εν γένει η αντιπολίτευση θα είναι στην ίδια θέση  με πριν την κάλπη της Κυριακής, απορώ γιατί κανείς δεν ασχολείται με τα ευρωπαϊκά θέματα και παίζουν με τα εσωτερικά, γαρνίροντας  την επιχειρηματολογία τους με ζητήματα που ακόμα κι αν τα φωνάζουν δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν αν πρώτα δεν κινηθεί η ίδια η κυβέρνηση.

Ακούμε μόνο επιγραμματικά για ευρωπαϊκά  στοιχήματα, που στο μεταξύ είναι εξαιρετικά κρίσιμα κι όλοι ασχολούνται με το πώς θα πορευτούν στις εκλογές, που θα διεξαχθούν σε μια 3ετία από τώρα.

Θα μου πείτε βέβαια, πως στην αντιπολίτευση κρίνονται πολλά άλλα που αφορούν τα εσωτερικά των κομμάτων τους και για το λόγο αυτό παίζονται τα ρέστα στη διαμόρφωση μιας εκλογικής εικονικότητας με υποσχετικές ως αντιπολιτευτικός λόγος, μιας κι η αγωνία τους έγκειται στα ποσοστά και την επιβεβαίωση των θέσεων, μιας κι ανάλογα με το τι θα γράψει η κάλπη παίζονται και… καρέκλες, που από καιρό τώρα τρίζουν!

Μόνο που την Κυριακή ψηφίζουμε για οτιδήποτε άλλο πέρα όλων αυτών που  ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου των ευρωεκλογών. Κι αν το αποτύπωμα της κάλπης θα το διαπιστώσουμε από  Δευτέρα, οπότε θα έχουμε να λέμε, η ουσία είναι πως εμείς ως πολίτες ακόμα και με 30άρια και βάλε στο κεφάλι μας πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε, όχι για να κάνουμε το χατίρι των πολιτικών που αναζητάνε την ισχυρή  νομιμοποίηση, αλλά γιατί δικαιούμαστε να κρίνουμε ακόμα κι αν η ψήφος μας σε αυτές τις εκλογές έχει  μικρή σημασία για τη διαδικασία, αλλά με πολύ μεγάλη βαρύτητα σε ότι φορά το μέλλον μας που σχεδιάζεται κατά 90% στις Βρυξέλλες κι όχι μέσα από τις προσφορές «δύο στη τιμή του ενός» που επικράτησε στην εσωτερική πολιτική σκηνή.

 

 

ΚΕΡΚΥΡΑ ->
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ->
ΕΛΛΑΔΑ ->
ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ ->
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ->
ΚΟΣΜΟΣ ->
ΑΠΟΨΕΙΣ ->
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ->
Ο ΚΟΥΚΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ->
Επιστροφή Στην Κορυφή